“Czym jest sztuka dzisiaj?” Odpowiedź.

Czym jest sztuka dzisiaj ?

Koniec Sztuki to książka autorstwa Donalda Kuspita ogłasza niechybny upadek sztuki współczesnej. Porównując chociażby Duchampa do barbarzyńców jednocześnie marząc i wielbiąc ubiegłe wieki za ich malarstwo oraz rzeźbę.

Gdy czytałem Donalda Kuspita, przypomniała mi się książka Johna Bergera Sposoby Widzenia, gdzie w ostatnim rozdziale szeroko opisuje inspiracje współczesnej reklamy dawną sztuką. Malarskość reklam, inspiracje lepsze i gorsze przewijające się w telewizji, gazetach, bilbordach.

Kapitalizm jako motor sztuki akademickiej reklamy, wydawał mi się zabawnie adekwatna w stosunku do słów Donalda Kuspita pragnący tak bardzo powrotu do piękna.

Czym jest sztuka dzisiaj ?

Czy jest bardziej performatywna, jak Gwiazda Dawida na ciele Mariny Abramowic lub performance Hermanna Nitsch ?

Dziś praca malarska Olimpia Maneta nie wzbudza już takiej nienawiści społecznej jak kiedyś. Czy sztukę trzeba nienawidzić? A raczej jej aktu sprawczego, czy osoby postronne muszą się z nią nie zgadzać by była spełniona? Czy tylko niezgoda buduje zaangażowanie?

Dzisiejsza sztuka nie uznaje sprzeciwu wobec jej samej, to ona sprzeciwia się wobec niej. Podczas jednej z rozmów z panem Profesorem Maciejem Kurakiem, którą miałem przyjemność przeprowadzić gdy konsultowałem z nim moją pracę podkreślił wyraźnie, że dzisiejsza sztuka musi w jakiś sposób negować rzeczywistość. Najlepiej jeżeli neguje ona kwestie, które jeszcze nie były jeszcze poruszane społecznie.

Czy sztuka ma po prostu potrzebę wybicia się bardziej niż jest to przez kulturę ograniczone?

Artyści zawsze mogą stworzyć rzeczy, jakich nie było, dlatego warunki sztuki nie mogą być wymienione w sposób wyczerpujący  Moritz Weitz

Cytując Martiza Weitza jednoznacznie wskazuje na największą zaletę współczesnej sztuki, która za wszelką cenę chce negować dzisiejszą rzeczywistość co daje jej prawo obalania naszego punktu widzenia a przez to otwarcia się na inne wizje świata.

Jednak takie podejście ma również swoje wady. Gdyż wieczna negacja jednoznacznie odcina nas od przeszłości oraz od zrozumienia dzisiejszej sztuki.

Podczas panelu dyskusyjnego pt. Perspektywy Plakatu 09 maja 2011 roku René Wanner wspomniał o kwestii plakatu akademickiego, która w jego mniemaniu jest piękna ale zupełnie nie zrozumiała.

Takie same wnioski można wyciągnąć z sztuki dzisiejszej, która najczęściej jest tworzona przez artystów wywodzących się z uczelni artystycznych.

Wpisując w powyższy tekst moją pracę chce jednoznacznie i dosłownie przedstawić problem i piękno braku zrozumienia dzisiejszej sztuki, która odcina się od kultury współczesnej i stara się ją za wszelką cenę negować.

Otwierając w ten sposób nasze podejście na inne postrzegania.

Praca napisana na zaliczenie Podstawy Historii Sztuki na pierwszym roku kulturoznawstwa.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: